Ervaringen en studie
Vanaf mijn 12e werd ik me al bewust van dat ik op een of andere wijze niet paste in de wereld buiten het gezin waar ik in opgroeide. Dat werd opeens heel vervelend duidelijk toen ik naar de middelbare school moest en daar overweldigd werd door de grote hoeveelheid triggers , en ik daar niet in gezien en ondersteund werd en daardoor emotioneel vastliep. Doordat mijn ouders en de meeste van hun generatie niet ervaren en geleerd hadden om open te communiceren over gevoelens, begon zo mijn avontuur om, met veel vallen en altijd weer opstaan, te ontdekken hoe dat communiceren over en omgaan met gevoelens eigenlijk mogelijk kan zijn.
Wat wisten we, in het algemeen, in de jaren 1960-1990 nog weinig. Geen internet zoals nu om alles en vaak snel informatie over, wat dan ook, op je scherm te krijgen. Als je in je eigen leefomgeving iets niet zag of ervaren kon, dan wist je meestal niets of weinig daarvan. Over onderwerpen en vooral info over dieper onderzoek , mogelijke hulp ,opleidingen, cursussen . . . . . . . ?! Bewust kunnen worden en keuzes kunnen maken waren toendertijd beperkt. Alles ging langzamer en geduld hebben in het kunnen maken van stappen heb ik daardoor dus veel geoefend !
Toch lukte het me om de Mavo en later de Havo af te maken, zodat ik door kon naar hoger onderwijs. Maar welke opleiding ? Om meer van mensen en hoe daarmee om te gaan, te kunnen leren, dacht ik dat de Pedagogische Academie, die je opleidde tot onderwijzer, wel een goed optie zou kunnen zijn. In mijn geval, bleek dat al na enkele maanden dus zeker niet. Toen gestart met de HBO-jeugdwelzijnswerk, omdat daar meer de nadruk lag op opvang en begeleiding. Daar heb ik in 4 jaren veel kunnen ervaren en geleerd over de belevingswereld van mensen en vooral ook over mezelf. Na het halen van het diploma wilde ik verder met mijn (zelf)onderzoek. De diepte in, want het was me allemaal nog te oppervlakkig wat ik geleerd en ervaren had. Ik voelde in mezelf nog veel wat ik niet begreep en er moest toch meer (be)leven mogelijk zijn ?! Het liefdevolle contact met mijn vader in 1986, enkele dagen na zijn overlijden, heeft daar een essentiële dimensie aan toegevoegd. Ook de startende vriendschap met Martin Ottow heeft vanaf dat jaar diepe indruk gemaakt en veel betekend voor mij.
Vanaf toen is mijn onderzoek naar dat "meer" , tot nu toe doorgegaan en zal ook nooit meer stoppen !
Dat is dus mijn passie in dit leven en waar ik anderen in kan spiegelen ; wat ervaar, voel en denk ik , en hoe kan ik vanuit mijn vrije wens en keuze, mijn mens-Zijn beleving uitbreiden ?!
Na de HBO-J heb ik 2 jaren de vervolgopleiding Gestalt en Psychosynthese gevolgd, 1 jaar de opleiding Spirituele Verloskunde. Daarna, tot nu toe, vele cursussen en workshops en zelfonderzoek in het grote gebied van holistische methodes en ervaringen van mensZijn in wording. Want ons ware potentieel als mensZijn blijkt vele malen groter dan we tot nu toe aangenomen hebben.
Als ik iets niet kan dan is mijn motto ; ervaar het vooral zelf, door iets aan te gaan of uit te proberen en dan conclusies trekken of het past of niet . . . . Voed het me of belast het me ?!
Daar is moed voor nodig, en ook al voel ik die moed niet altijd, gelukkig wel steeds weer gevoeld en opgepakt. Mede ook door de spiegels die andere mensen mij lieten en laten zien en vooral voelen, daar blijf ik dankbaar voor !!!





